Dictionary

[ˈfɔːfɪt] v., n.

vt.

1. forfeit one's rights (ធ្វើ​ឲ្យ​)បាត់​បង់.
2. United Airlines to offer up to $10,000 for forfeiting seat បោះ​បង់.
3. forfeit a game សុំ​ចាញ់ ឬ ញ៉ម.
4. រឹបអូស​ជា​ការ​ពិន័យ, ប្រគល់​ឲ្យ (ជា​ការ​ដាក់​ទណ្ឌ​កម្ម), forfeited to the government ត្រូវ​បាន​រឹបអូស​ជា​សម្បត្តិ​រដ្ឋ.

n.

1. forfeit of one's rights ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​បាត់​បង់.
2. lose by forfeit ការ​សុំ​ចាញ់ ឬ ញ៉ម, ការ​ពិន័យ.

Word Family: forfeitable adj., forfeiter n., forfeiture n.